Zonde, dé angst in heel mijn leven ! Heel mijn opvoeding stond in het teken van de “zondeval”, de weg naar de hel ! Je moest eens weten hoeveel mooie momenten verloren gingen door de angst voor de zonde, voor de hel ! Ik voel mij mijn leven ontnomen, wordt oud, en kijk terug op “de grootste leugen”, de zonde.
Er is nù geen zonde in mij. Zonde is altijd een schuldgevoel voor wat gisteren gebeurd is. En dat schuldgevoel is mij aangeleerd, méér nog, ik kan van dit schuldgevoel niet af, tenzij ik mijn zonde ga belijden, openbaar maken aan een wereldvreemde die er zijn opinie meent over te moeten hebben, maar die eigenlijk een even grote sukkelaar is als ikzelf. Ik ben dus mijn vrijheid kwijt. Maar gisteren bestaat niet meer ! Ik heb nù het recht om het nu-moment nieuw te beleven, als kind van God, totaal ongeschonden, zonder angst of schuld ! De zonde is pure illusie in het nù. Geen angst meer, geen geloof meer in een vertekende God ! Zonde is gewoon geloven dat je als kind van God kunt zondigen !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten