Ik hou van God ! Maar om dat te kunnen, moet Hij er zijn en moet ik er zijn. Ik ben er, daar denk ik niet meer over na. Ik ken pijn en geluk, en ik vermoed iets of iemand die mij overstijgt. Ik ben er, maar heb dit eigenlijk niet zelf gewild : dit aardse leventje is mij ietske te bizar… maar ik ben. Dus iets of iemand is mijn oorzaak !
Ondanks alle pijn ben ik blij dat ik “ben”. Ik beteken iets, wat dat ook moge zijn. Mijn leven is pijn, mijn “zijn” is hoop. En ik ben dankbaar voor mijn “zijn”, en ik wil écht houden van Hem die daar de oorzaak van is. Als ik “ben”, heeft Hij mij gewild, dan ben ik Zijn Wil. Eventjes doordenken…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten