Ik lag wakker van mr pastoor. In de ogen van mijn ouders was hij een heilig man. Op straat moest je hem groeten, je pet afnemen, of er kwam narigheid van. Helemaal in 't zwart, rode ogen, dikke buik, een starre blik met heel veel invloed, je was er gewoon bang van. Een afgezant van God, hoe wreed zou die God dan wel wezen ? Hij was uiterst nieuwsgierig, had een wagentje, een auto die zelfs mijn ouders niet konden betalen. Een jaloerse maart, een meid, die heel het dorp kende en heel waarschijnlijk de pastoor verwende. Ik kan het me zo voorstellen, hij was een mens met z'n gevoelens, en wat hij hoorde in de biecht moet hem meer dan gestimuleerd hebben.
Maar waar is God dan voor mij ? Doet Hij mee aan die onzin ? Hij weet alles van mij, dankzij zijn handlanger, en dit maakte me steeds banger. Mijn lichaam was een oorzaak van schuld, ik werd er vies van tot op zekere hoogte : mijn billen, die volgden gewoon mr pastoor z'n grillen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten